Ga naar de inhoud

Wethouder Eef van Ooijen neemt afscheid

donderdag 25 juni 2020

Wethouder Eef van Ooijen heeft donderdagavond 25 juni afscheid genomen van de Brummense politiek. Tijdens de digitale raadsvergadering sprak de PvdA’er de aanwezigen voor een laatste keer toe in zijn functie van wethouder. Zijn afscheidswoorden zijn voor iedereen hieronder terug te lezen.

Met het vertrek van Eef van Ooijen komt er een einde aan een wethouderschap van maar liefst 14 jaar. In verband met de huidige coronamaatregelen vindt zijn officiële afscheidsreceptie op een later moment plaats. Dit wordt tijdig aangekondigd.

Afscheidstoespraak

Voorzitter,

Geachte leden van de raad,

Beste kijkers, inwoners van deze prachtige gemeente,

Toen ik zes jaar geleden opnieuw aantrad als wethouder, was een ding volstrekt duidelijk. Ik zou voor een tweede keer afscheid moeten nemen als wethouder. Maar…. wat nog volstrekt onduidelijk was; waren de omstandigheden waaronder.

Ik had toen geen enkel vermoeden dat ik drie keer zou aantreden en dus vanavond ook voor de derde keer aftreed.. Ik had het mij anders voorgesteld.

Want wat dit moment natuurlijk echt bijzonder maakt, zijn de omstandigheden waaronder. Het Coronavirus raakt ons allemaal. Op ongekende, en ongekend harde wijze.

Voorzitter, ik wil het niet te lang maken. Vergaderen via beeldscherm vraagt immers de nodige inspanning van de kijker. Toch wil ik graag nog even stilstaan bij mijn afscheid van tien jaar geleden en vervolgens een korte oproep doen.

Voor wat betreft mijn afscheid in 2010.

In de aanloop naar deze avond heb ik gekscherend tegen een aantal mensen gezegd dat ik bij mijn afscheid dezelfde toespraak zou houden als tien jaar geleden. En dan maar afwachten hoeveel mensen dat in de gaten zouden hebben. Want ja, aftredende wethouders zijn aftredend; die hebben niet vanzelfsprekend de volle aandacht.

Maar goed gekscherend is gekscherend en ik wilde er eigenlijk al van afzien. Totdat ik twee avonden geleden die toespraak nog eens teruglas. Want bij het afscheid in 2010 sprak ik ook over een crisis. Een wereldwijde economische crisis. Wie de overeenkomsten en verschillen nog eens wil nalezen, op de website van de gemeente Brummen zijn beide toespraken, deze en die van toen, zo meteen terug te vinden.

Maar mensen, er is wel degelijk een groot verschil. Want hoewel we nu opnieuw met een wereldwijde crisis van doen hebben, is de impact van deze crisis , hoewel we langzaam weer wat ruimte krijgen, in mijn beleving nog veel groter. Deze crisis is niet alleen een economische, maar ook een menselijke ramp. Dit gaat niet alleen over het verlies van werk en inkomen, maar ook over het verlies van levens, echt contact en gezondheid. Dat is met recht ongekend.

In de toespraak van tien jaar geleden sprak ik na acht jaar wethouderschap over twee wetten. De wet van voortdurende ellende en de wet van aanhoudende vreugde. En ik had het over de vraag of er wel zoiets als vooruitgang bestond. De wet van voortdurende ellende zegt dat als je denkt dat je alles op orde hebt, je er steeds weer op onverwachte en onnavolgbare manier achter komt, dat dat absoluut niet het geval is. Corona is natuurlijk het meest navrante voorbeeld. Hoewel voorspeld, hield niemand er rekening mee. Het vraagt ongelofelijk veel van ons allemaal.

Maar tegelijkertijd, tegelijkertijd, is er de wet van aanhoudende vreugde. En die zegt, dat hoe donker het ook is, er altijd, werkelijk altijd, nieuwe kansen en mogelijkheden komen. En dat er misschien geen grote stappen gezet kunnen worden, maar wel kleine. Kleine stappen vooruit. En dat geeft perspectief.

En volgens mij is zeker deze laatste wet, die van aanhoudende vreugde, ook nu na veertien jaar wethouderschap, nog steeds van toepassing. Want als deze bijzondere tijd een ding duidelijk maakt, dan is het wel hoe verbonden we met elkaar zijn. En die verbondenheid, heb ik in de afgelopen maanden, hier bij ons in Brummen, van nabij mogen ervaren. Het is echt ongelofelijk hoe al die mensen, al die inwoners, zich ondanks alles, hebben herpakt en hebben geprobeerd er voor elkaar te zijn. Dat zijn toch echt stappen vooruit.

Tot slot de oproep. Ook die is bijna dezelfde als die van tien jaar geleden.

Toen was hij als volgt:

Iedere Nederlander begrijpt dat er na deze tijd een rekening betaald moet worden. En dat dat ten koste gaat van dienstverlening, van voorzieningen of van prijs. Dat verhaal snapt iedereen.

Waar het volgens de regels van de wet van aanhoudende vreugde dan om gaat, is dat je de kansen, die er ook in de donkerste tijden liggen, ten volle benut. Dat is natuurlijk lastig, maar het geeft wel de grootste meerwaarde. Ik hoop van ganser harte dat de gemeente Brummen niet in haar schulp kruipt. Niet defensief wordt, maar vasthoudt aan haar visie en ambities.

Ik wil de inwoners van de gemeente Brummen, de gemeenteraad, het college en de ambtelijke organisatie, zonder welke niets tot stand komt, opnieuw hartelijk danken voor het in mij gestelde vertrouwen. Het was een eer om vanuit de bijzondere rol en positie van het wethouderschap een bijdrage te mogen leveren aan deze prachtige gemeente. Ik wens u allen een solide en een mooie, maar vooral gezonde toekomst.

Dank u wel.

Delen via e-mail

https://www.brummen.nl/actueel/nieuws/nieuwsbericht/news/wethouder-eef-van-ooijen-neemt-afscheid.html